تبلیغات
سیدالشهداء علیه السلام
بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا
10 ویژگی امام حسین (علیه السلام) از زبان ولی عصر‌(عج)
بسم الله الرحمن الرحیم


مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب گرانسنگ «نفس المهموم» عباراتی از زیارتنامه سیدالشهدا(علیه السلام) می‌آورد که در انتساب آن به حضرت مهدی(عج) تردید ندارد؛ در این زیارتنامه 10 ویژگی برای امام حسین(علیه السلام) بیان شده است.



امام حسین

برای شناخت ماهیت وجودی هر شخصی، باید به نزدیک‌ترین کسان او رجوع کرد و با شنیدن گفته‌هایی که در آن تنها صدق گفتار مشاهده می‌شود، می‌توان افراد شناخت. بر همین اساس، پناه بردن به کلام معصومین(علیهم السلام) بهترین مرجع و منبع برای شناخت امامان معصوم(علیهم السلام) است.

امام حسین (علیه السلام) نیز به دلیل اثرگذاری خاصی که در مکتب شیعه دارد، و چگونگی زندگی، قیام و شهادتی که داشت، بسیار مورد سؤال امامان بعد از خود قرار گرفت تا شناخت شیعیان از امام سوم خود، بیشتر شود و هر یک از اولاد معصوم ایشان نیز به دنبال ارائه بهترین توصیف در باره شخصیت نورانی سیدالشهدا(علیه السلام) بودند. در این نوشتار به صورت خلاصه، اظهارات حضرت ولی عصر(عج) در باره جد شهیدشان برای بازشناسی شخصیت امام حسین (علیه السلام) ارائه شود.

از بهترین توصیفاتی که راجع به حضرت امام حسین (علیه السلام) شده، زیارتنامه‌ای است منسوب به حضرت ولی عصر(عج). مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب گرانسنگ خود «نفس المهموم» عباراتی از این زیارت را بدون هیچ تردیدی به حضرت مهدی(عج) نسبت می‌دهد،

آنجا که امام مهدی(عج) می فرماید:

«کُنتُ لِلرَّسُولِ وّلَداً و لِلقُرآن سَنَداً وَ للاُمَّة عَضُداً وَ فِی الّاعَهة مُجتَهِداً حافِظاَ لِلعَهد وَ المیثاق ناکِباَ عَن سُبُلِ الفُسّاق تَناوه تأوه المَجهُود طَوِیل الرُکُوع وَ السُّجُود زاهِداَ فِی الدُّنیا ژُهدَ الرّاحِل عَنها ناظِراَ بِعَین المُستَوحِشِینَ مِنها»؛              

تو ای حسین! برای رسول خدا فرزند و برای قرآن سند و برای امت بازویی بودی، در طاعت خدا تلاش‌گر و نسبت به عهد و پیمان حافظ و مراقب بودی، از راه فاسقان سر بر می‌تافتی، آه می‌کشیدی، آه آدمی که به رنج و زحمت افتاده، رکوع و سجود تو طولانی بود، زاهد و پارسای در دنیا بودی، زهد و اعراض کسی که از دنیا رخت برکنده است، با دیده وحشت‌زدگان بدان نگاه می‌کردی.

او سند و پشتوانه قرآن بود. قرآن، با اتکا به وجود مقدس امام حسین(علیه السلام)، در جهان استقرار و گسترش یافت و هر آنچه را که قرآن کریم، در قالب الفا1 بیان فرموده در وجود مطهر حسین(علیه السلام) رؤیت و مشاهده می‌شود

حضرت مهدی(عج) در این عبارات، جد بزرگوار خویش را با 10 عنوان توصیف می‌کند:

1. امام حسین(علیه السلام)، فرزند سول خدا (صلی الله علیه وآله) بود، او نواده پیامبر اکرم به شمار می‌رفت، و رسول خدا او را فرزند خویشتن می‌خواند.

2. او سند و پشتوانه قرآن بود. قرآن، با اتکا به وجود مقدس امام حسین(علیه السلام)، در جهان استقرار و گسترش یافت و هر آنچه را که قرآن کریم، در قالب الفاظ بیان فرموده در وجود مطهر حسین(علیه السلام) رؤیت و مشاهده می‌شود.

3. آن حضرت بازوی امت بود، امت اسلامی با وجود حضرت حسین(علیه السلام) دارای بازویی پر توان و قدرتمند بوده و هست و به همین دلیل می‌تواند همه قدرت‌های ضد خدایی را در هم بشکند و نابود سازد.

4. امام حسین(علیه السلام) در راه اطاعت پروردگار، سخت کوش و تلاشگر بود. دعا، نیایش، ابتهال، نماز و مناجات شبانه وی در تاریخ، ضبط شده و خود مایه اعجاب آدمی است.

5. آن بزرگوار نگهدار عهد و میثاق بود. عهد و پیمان با خداوند یا با مردم را هرگز نقض نکرد و ثابت و استوار روی پیمان خویشتن می‌ماند و وفا می‌کرد.

6. او از راه و روش فاسقان و فاجران رویگردان بود. هرگز روی به آنان نیاورد و تمایل به سوی آنان نکرد و چطور ممکن است کسی که فناء‌فی‌الله پیدا کرده به مخالفان فرمان پروردگار روی بیاورد و به آنان تمایل پیدا کند؟!

7. امام حسین (علیه السلام) دردمندانه آه می‌کشید، چون ناله کسی که سخت به رنج و زحمت افتاده و بار سنگینی از غصه و اندوه در دل دارد و در سینه‌اش جراحتی التیام‌ناپذیر است.

سیدالشهداء (علیه السلام) نسبت به دنیا زاهد، بی‌رغبت و بی‌علاقه بود دنیا در نظر مبارک و خدابین آن حضرت، جلوه و جلا و فروغ و بهایی نداشت، چنان از دنیا اعراض کرده بود که گویا به کلی از آن برکنده شده و قدم در سرای ابدی و جهان آخرت گذاشته است

8. رکوع‌ها و سجده‌های طولانی داشت، مدت‌ها در حال رکوع و سجود می‌ماند و ذکر خدا می‌کرد. به نظر می‌رسد که این جمله، رمز شوق عمیق و ریشه‌دار آن بزرگوار به معبود و محبوب حقیقی‌اش خداوند متعال است و چون از خلوت با خدا و انس به ذات لایزال او لذت می‌برد از این رو سجده را ـ که خلوت با خداست ـ طول می‌داده و احساس خستگی نمی‌کرده است.

9. سیدالشهداء (علیه السلام) نسبت به دنیا زاهد، بی‌رغبت و بی‌علاقه بود دنیا در نظر مبارک و خدابین آن حضرت، جلوه و جلا و فروغ و بهایی نداشت، چنان از دنیا اعراض کرده بود که گویا به کلی از آن برکنده شده و قدم در سرای ابدی و جهان آخرت گذاشته است.

10. آنجا که نظر دیگران نظر خریداری و نگاه عاشقانه بود، نظر آن بزرگوار به دنیا نظر انسان وحشت‌زده بود و نگاهش، نگاه دل‌بریدگان از آن، و بالاخره او از دنیا و زرق و برق آن در فرار بود که این چیزها در چشم انسان دریادلی چون امام حسین(علیه السلام) کمترین فروغی ندارد.



منبع :

خبرگزاری فارس

برچسب ها: ویژگی امام حسین علیه السلام , ولی عصر‌(عج) ,
آخرین ویرایش: چهارشنبه 4 اردیبهشت 1392 06:59 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 08:30 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
ختم صلوات جهت تسکین دل امام زمان عجل الله تعالی در سوگ عزای مادرش فاطمه زهرا اطهر سلام الله علیها


بســمــ ِ ربـــــ ِّ الـمـهــدی

سلام دوستان عزیز ضمن عرض تسلیت ایام شهادت بانوی دو عالم فاطمه زهرا،طاهره زکیه سلام الله علیها در نظر داریم
ختم صلواتی از تاریخ 24 تا پایان روز 27 فروردین 92 به نیت تسکین دل مولا صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف داشته باشیم.
لطفاً نام و تعداد صلوات مورد نظرتان را در قسمت نظرات اعلام کنید.
لطفاً بعد از ختم صلوات دعای فرج را بخوانید.
اجرتون با حضرت فاطمه زهرا که برای فرزندش گامی بر می دارید.
التماس دعای فرج
اللهم عجل لولیک الفرج بحق زینب کبری


ادامه مطلب

برچسب ها: ختم صلوات ,
دنبالک ها: این بقیة الله ,
آخرین ویرایش: جمعه 11 مرداد 1392 03:03 ب.ظ
تاریخ ارسال : سه شنبه 20 فروردین 1392 08:14 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
بیانات گهربار امام حسین علیه السلام درباره حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

  حضرت صدیقه طاهره، دخت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ستایشگران بی‌شمار دارد

و از فضایل، مناقب و مقامات عالیه او ستایش‌های فراوانی شده است. دوست و دشمن، به کمال و عظمت او اعترافات کرده و جلالت شأن وی را ستوده‌اند

امام حسین(ع) نیز در ستایش از بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) بیانات گهرباری دارد. در زندگی حضرت سیدالشهدا، حسین بن علی علیه السلام به نکاتی بر می‌خوریم که حاکی از کمال عظمت حضرت زهرا از دیدگاه آن حضرت است.

او در موارد مختلف، از مادر سخن می‌گفت و یاد وی را زنده نگاه می‌داشت و از الهاماتی که از مادر گرانقدر خود گرفته بود یاد می‌کرد. حال به نمونه‌ای از توصیفات امام حسین علیه‌السلام از مادرش اشاره می‌کنیم:





               


ادامه مطلب

برچسب ها: بیانات گهربار امام حسین علیه السلام , درباره حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها ,
آخرین ویرایش: دوشنبه 12 فروردین 1392 11:31 ق.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 5 فروردین 1392 11:04 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
درّ دریاى فضیلت ، عنصر شرم و عفاف





آفتاب آسمان مجد و رحمت زینب است
حامی توحید و قرآن و ولایت زینب است

درّ دریاى فضیلت عنصر شرم و عفاف
قهرمان عرصه صبر و شهامت زینب است

در دمشق و کوفه با آن خطبه‌هاى آتشین
آنکه سوزانید بنیاد شقاوت زینب است

آن که زد بر ریشه بیداد و طغیان یزید
و آن که احیا کرد آیین عدالت زینب است

معدن ایمان و تصمیم و ثبات و اقتدار
مشعل انوار تابان هدایت زینب است

در قیام کربلا گردید همکار حسین
در ره شام بلا کوه جلالت زینب است

و آن که در امواج دریاى خروشان بـلا
امتحان‌ها داد بـا عزم و شجاعت زینب است

همچو باب و مام و جدّ خویش در روز جزا
آن که دارد از خدا اذن شفاعت زینب است

 

 

آیت الله صافی گلپایگانی




موضوعات مرتبط : اشعار عاشورایی ,
برچسب ها: درّ دریاى فضیلت , عنصر شرم و عفاف ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 06:17 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 28 اسفند 1391 11:13 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
امام حسین علیه السلام از دیدگاه شهید مطهری

 جنگ امام حسین علیه السلام جنگ عقیده، جنگ حق علیه باطل و جنگ برای امر به معروف و نهی از منکر بود.






تجسم اسلام

 استاد مطهری درباره قیام امام حسین علیه السلام چنین می گوید: « می گویم حادثه کربلا، نمی گویم قیام، چون بیش از قیام است. نمی گویم نهضت، چون بیش از نهضت است. حادثه کربلا راز دیگری دارد که اساساً خود این حادثه در همه ابعاد و جنبه های تجسم اسلام است. یعنی راز نمایش پذیری حادثه کربلا این است که تجسم فکر و ایده چند جانبه، چند وجهی و چند بعدی اسلامی است. همه اصول جنبه های اسلامی عملاً در این حادثه تجسم پیدا کرده است.»

نمایش سربازان اسلام

 حادثه کربلا یک نمایش از سربازان اسلام است. اما نه نمایشی که صرفاً به معنی صورت سازی باشد. در این حادثه پیر و جوان، سفید و سیاه، عرب و غیر عرب همگی نقش داشتند. گویی اساساً در قضا و قدر الهی مقدر شده است که در این حادثه نقش های مختلف از راه های مختلف ایفا شود. یعنی اسلام نشان داده شود.

سرور انسانیت

امام حسین علیه السلام شخصیت حماسی نیست. او سرور انسانیت است. به همین دلیل نظیر ندارد. شما در دنیا حماسه ای مانند حماسه حسین علیه السلام پیدا نخواهید کرد.

حیات اسلام

 شهادت او حیات تازه ای در عالم اسلام دمید. بعد از شهادتش رونقی در اسلام پیدا شد. او با حرکت قهرمانانه خود روح مردم مسلمان را زنده کرد و به اجتماع اسلامی شخصیت داد. امام حسین علیه السلام درس غیرت، درس تحمل و بردباری در شدائد و سختی ها را به مردم داد.

جنگ عقیده

جنگ امام حسین علیه السلام جنگ عقیده، جنگ حق علیه باطل و جنگ برای امر به معروف و نهی از منکر بود.



منبع: چشمه های معرفت




موضوعات مرتبط : از نگاه اندیشمندان ,
برچسب ها: امام حسین علیه السلام , دیدگاه , شهید مطهری ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 06:15 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 21 اسفند 1391 03:00 ب.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
امام حسین (ع) از دیدگاه دکتر شریعتی


دكترعلى‏ شریعتى متفكر و اندیشمندى بود كه در یك دوره تاریخى، تأثیر فزاینده‏اى بر روى نهضت اسلامى گذاشت. شهید دكتر بهشتى با اشاره بدین موضوع، حق مطلب را ادا مى‏كند:

«دكتر در طول چند سال حساس، هیجان مؤثرى در جوّ اسلامى و انقلاب اسلامى به وجود آورد و در جذب نیروهاى جوان درس خوانده و پر شور و پر احساس به سوى اسلام اصیل، نقش سازنده‏اى داشت و دل‏هاى زیادى را با انقلاب اسلامى همراه كرد. این انقلاب و جامعه باید قدردان این نقش مؤثر باشد.» (1)

آثار دكتر شریعتى از فراز و فرودهاى بسیارى برخوردار است؛ برخى آثار وى همچون «اسلام‏شناسى متعهد با مخاطب‏هاى آشنا» و «تشیع علوى، تشیع صفوى» داراى ضعف‏هاى ساختارى و اساسى مى‏باشد، و برخى از آثار وى از جمله «على‏علیه السلام»، «فاطمه، فاطمه است» و «نیایش» را باید در رده كتاب هاى خوب و تأثیرگذار وى محسوب كرد.

برخى از سخنرانى‏ها و نوشته‏هاى دكتر شریعتى در مورد شهادت امام حسین علیه السلام و حادثه كربلا، از جمله آثار خوب وى به شمار مى ‏رود. در این نوشتار سعى خواهیم نمود به حدّ وسع خود، دیدگاه دكتر شریعتى را در این موارد به تصویر كشیم:

ادامه مطلب



موضوعات مرتبط : از نگاه اندیشمندان ,
برچسب ها: امام حسین (ع) , دکتر شریعتی ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 06:15 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 14 اسفند 1391 11:04 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
نام و یاد مهدی(عج) در زیارت عاشورا

یکی از فقرات زیارت عاشورای حضرت امام حسین (ع) این جمله مبارکه است:

«وَ اَسئَلهُ اَن یبَلِّغَنِی المَقامَ المَحمُودَ لَکُم عِندَالله وَ اَن یرزُقَنِی طَلَبَ ثارِکُم مَعَ اِمامٍ هُدَی ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالحَقّ مِنکُم»

من از خداوند درخواست می کنم که مرا به مقام شایسته و ستوده ای که برای شما در نزد پروردگار است برساند و مرا نصیب کند که در رکاب امام هدایت از خاندان شما که ظهور کرده و به حق نطق می کند- حضرت مهدی موعود (عج)- خونخواهی شما نموده و انتقام خون بنا حق ریخته شما را بگیرم.

 

 

آری در زیارت مخصوص امام حسین (ع) در روز عاشورا  نیز هر فصل دیگری که این زیارت شریف خوانده شود و در ضمن توسل به حضرت سیدالشهدا (ع) شخص زائر و متوسل با دنیایی از درد، غم، سوز و گداز از خدای قاضی الحاجات درخواست می کند که او را موافق بدارد تا در معیت و همراهی امام زمان ارواحنا فداه و در رکاب پرافتخار آن پیشوای جهانی بیاید و انتقام خون پاک امام حسین (ع) را از جنایتکاران بنی امیه بگیرد.

شگفت انگیز است که هم خود و هم زیارت عاشورا یادآور ارتباط بسیار قوی و نیرومند این دو حجّت بزرگ الهی اند. برنامه عاشورا و زیارت عاشورا دلدادگان امام حسین (ع) را به امام زمان متّصل ساخته و پیوند می دهند و انسان ها را از مسیر عاشورا و زیارت جانسور امام حسین (ع) و در عین سوگ و عزا و توسل به آن حضرت به سوی امام عصر متوجه می سازند.

برچسب ها: سیدالشهدا علیه السلام , زیارت عاشورا , امام مهدی(عج) ,
آخرین ویرایش: جمعه 11 اسفند 1391 01:44 ب.ظ
تاریخ ارسال : چهارشنبه 9 اسفند 1391 12:06 ب.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
مشخصات و تاریخچه مرقد مطهر امام حسین (ع)
اگر چه قبر حقیقى سیدالشهدا (ع) در دلها و قلبهاست كه بناى آن از دوران كودكى در سرزمین دل شیعیان و عاشقانش گذارده شد؛ اما مرقد شریف آن حضرت همواره از آثار و بركات متعددى برخوردار بوده است .
ضریح مقدس و حرم مطهر امام حسین (ع) یادگارى از جان نثارى و فداكارى او و یارانش در راه خدا مى‏باشد. مرقدى كه جاى عترت آدمیان براى ابد و دوام خواهد بود، و سزاوار است كه این بارگاه شریف و غم‏انگیز و شور آفرین، همواره زیارتگاه مردم جهان شده و انسانها ، فداكارى و عشق و صفا را از خفتگان این مرقدهاى شریف ، سرمشق گیرند. حرم حسین كعبه دلهاست . و این كعبه طوافگاه زائران و قبله امیدواران و دارالشفاى دردمندان و پناهگاه توبه كنندگان و گنهكاران است.
آرى، عاشقان كویش و دلباختگان رویش ، پروانه‏وار خود را در اطراف ضریح مطهرش گردانیده و به آتش عشق و محبت او، پر و بال خویش را مى‏سوزانند و اشك شوق و اشتیاق بر چهره و رخسار مى‏افشانند، و بر مظلومى و مصیبتهاى او و خاندانش ناله سر مى‏دهند براستى «این چه شمعى است كه جانها همه پروانه اوست».

ادامه مطلب



موضوعات مرتبط : برکات زیارت و تربت کربلا ,
برچسب ها: مرقد , امام حسین , حرم , کربلا ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:55 ب.ظ
تاریخ ارسال : پنجشنبه 3 اسفند 1391 09:48 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
یا حسین همه عشق دنیا و آخرتم

برچسب ها: یاحسین ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 24 بهمن 1391 10:38 ق.ظ
تاریخ ارسال : سه شنبه 24 بهمن 1391 10:12 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
در خواص و فضائل گریه
در خواص گریه، می توان به هشت نکته اشاره کرد:

اول: این که صله‏ ی حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) است. [1] .

دوم: مساعدت حضرت فاطمه (علیهاالسلام) است، زیرا که آن حضرت هر روز گریه می‏کند، و حضرت صادق (علیه‏السلام) فرمود: آیا دوست نمی‏داری که از جمله کسانی باشی که یاور و معین حضرت فاطمه (علیهاالسلام) باشند. [2]

سوم: اداء حق پیغمبر (صلی الله علیه و آله) خدا و ائمه‏ ی هدی به آن می‏ شود به مقتضای اخبار. [3]

چهارم: نصرت و یاری حسین (علیه‏السلام) در آنست، زیرا که یاری در هر وقتی به حسب آن وقت است.

پنجم: در آن تأسی انبیاء، ملائکه و عباد صالحین است.

ششم: اداء مزد رسالت است که مودت ذی‏ القربی است.

هفتم: ترک آن، جفا است به آن حضرت.[4]


هشتم: تسلی است از جمیع گریه ها و مصیبت ها، چنانکه حضرت رضا (علیه‏السلام) به پسر شبیب فرمود: اگر گریه خواهی کرد بر چیزی، پس گریه کن بر حسین بن علی (علیه‏السلام)، که او را ذبح نمودند مانند گوسفند، و شهید کردند با او، هجده نفر از اهل بیتش را که در روی زمین مثل و مانند نداشتند.

و در این حدیث یک نکته است که در خود آن جناب به ذبح تعبیر فرموده، و در اهل بیت به قتل، و شاید به سبب آن است که اهل بیت شهید شدند به سبب آن جراحت هائی که بر ایشان وارد شد، و به آن حضرت هم هر چند جراحت های کاری زده بودند که همانها کافی بود در مقصود ایشان، ولی اکتفا به آن ننمودند، بلکه او را ذبح نمودند مانند گوسفند، یعنی گرفتند و سرش را بریدند. [5]

شاید تشبیه به ذبح گوسفند از این جهت باشد که همچنان که قصاب گوسفند را می ‏کشد به دون خوف و ترس و کسی هم او را ملامت نمی‏کند، و عظمی در انظار ندارد، به همین قسم بی‏ خوف و مبالات مباشر ذبح آن سرور شدند، أسفی علیک یا مظلوم.

در فضائل گریه
در فضایل گریه، یعنی اموری که با آنها زیادتی دارد گریه بر سایر اعمال حسنه، و آن پنج  چیز است:

اول: این است که جایز است صلوات فرستادن بر گریه کننده، یعنی بگوئید به او صلی الله علیک، چنانکه در خبر است که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) فرمود: «الا و صلی الله علی الباکین علی الحسین (علیه‏السلام)» [6] و مراد یا اخبار است، یا دعا، و به هر تقدیر مطلوب حاصل است.

دوم: آنکه گاهی فضیلت می ‏رسد [به فضیلت] اصعب اعمال، [و آن عبارت از این است] که شخص ولد عزیز خود را، بامر خدا و تقرب به سوی او، به دست خود قربانی کند، چنانکه از حدیث رضا (علیه‏السلام) ظاهر می‏ شود، که فرمودند: چون ابراهیم (علیه‏السلام) گوسفند را به عوض پسرش فدا نمود آرزو کرد که کاش پسرش را ذبح کرده بود، تا اینکه به ارفع درجات فائز می‏ گردید، پس خداوند به او وحی نمود قضیه هائله کربلا را، پس جزع کرد و گریست بر آن حضرت، پس وحی شد به او که این جزع را به عوض جزع تو بر اسمعیل قبول نمودم، و ارفع درجات را از برای تو قرار دادم. [7]

ولی این مطلب به هر کس نمی‏رسد مگر کسی که حسین (علیه‏السلام) در نزد او عزیز باشد به قسمی که در نزد ابراهیم عزیز بود، زیرا که در این روایت اول از ابراهیم (علیه‏السلام) سؤال شد که کیست محبوب‏تر پیش تو از جمیع خلق؟ عرض کرد: حبیب تو، وحی شد که آیا او محبوب‏تر است نزد تو یا نفس تو؟ عرض کرد بلکه او پیش من اعز است از نفسم، فرمود: آیا فرزند او محبوبتر است به نزد تو، یا فرزند خودت؟ عرض کرد فرزند او، فرمود آیا ذبح فرزند او به طریق ظلم و عدوان به دست دشمنان تو را بیشتر به درد می‏ آورد، یا ذبح خودت فرزندت را به دست خود در راه اطاعت من؟ عرض کرد: ذبح فرزند او، پس واقعه‏ ی کربلا از برایش بیان شد و گریست، و آن وحی به سوی او آمد که ذکر شد، پس ای کسانی که حسین (علیه‏السلام) در نزد شما محبوبتر از فرزند عزیز است، و ذبح او مانند گوسفند دل شما را بیشتر از ذبح فرزند به درد می‏ آورد، بشارت باد شما را که از برای شما، به هر جزعی ثواب قربانی اولاد خواهد بود (ان شاء الله).

سوم: آنکه حدی از برای او نیست در جانب قلت و از برای ثوابش در جانب کثرت به خلاف سایر اعمال. [8]

چهارم: و آن از عجایب است، که اگر محقق هم نشود در خارج و لکن شبیه آن واقع شود، باز ثواب آن حاصل است، یعنی اگر گریه نباشد و همان تباکی باشد، یعنی خود را شبیه نماید به گریه کننده، یعنی سر را به زیر اندازد، و صدا کند، و اظهار علامات رقت نماید، ثواب آنرا دارد [9] ، لکن باید تباکی هم لله باشد نه به جهت ریا، چنانکه بعضی توهم کرده ‏اند.

پنجم: آنکه آن بالاتر است از جمیع اقسام ایمان و اعمال صالحه از جهات چندی که بعضش گذشت و بعض آن بیاید (ان شاء الله).



پی نوشت :

م.حسرتی
1- بحار 207:45 - کامل الزیارات بابا 26 ص 81 .
2- بحار 209-208 :45 - کامل الزیارات بابا 26 ص 82 .
3- بحار 207:45 - کامل الزیارات باب 26 ص 81 .
4- بحار 205:45 - کامل الزیارات باب 26 ص 80-79 .
5- بحار 286:45 - عیون الاخبار 299:1 - امالی صدوق مجلس 27 ص 112 .
6- بحار 304:44 - تفسیر الامام العسکری(ع) ص 369 .
7 - بحار 226- 44:225 - عیون الاخبار 209 :1 .
8 - بحار 285:44 - کامل الزیارات بابا 26 ص 103-104 .
9- بحار 282:44 - امالی صدوق مجلس 29 ص 120 - 121 .




موضوعات مرتبط : عزاداری و آداب آن ,
برچسب ها: یا حسین. فضائل گریه ,
دنبالک ها: شبیر(ع) ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:52 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 23 بهمن 1391 11:43 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
مهدی بیا...مهدی بیا...مهدی بیا...

برچسب ها: سیدالشهدا.مهدی بیا ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 24 بهمن 1391 10:35 ق.ظ
تاریخ ارسال : جمعه 20 بهمن 1391 08:39 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
سه عامل مقدس در نهضت امام حسین (ع)

سه عامل مقدس در نهضت امام حسین (ع) كه نظیر آنها در دنیا وجود ندارد و نخواهد داشت

 

نهضت اباعبدالله الحسین (ع) شخصی و فردی نبود، بلكه كلی و انسانی بود، به خاطر حقیقت، عدالت و مساوات صورت گرفت و نهضتی كه به خاطر حق و عدالت باشد همه افراد بشر آنرا دوست دارند و به آن ارج می نهند. همانطوری كه پیامبر (ص) برای امام حسین(ع) ارج و قرب و عشق خاصی قائل بودند و بارها جملاتی مانند حسین منی و انا من حسین را در جمع می فرمودند.


قیام امام با یك بینش و بصیرت قوی توأم بود كه زمانها باید می گذشت تا مردم متوجه ش
وند. فرض كنید مردم اجتماعی كه در جهل و غفلت بودند ، یك بصیر پیدا می شود و مصائب، درد و مشكل این مردم را بهتر از خودشان می شناسد مانند مرحوم سید جمال الدین اسد آبادی، او در سال یك هزار و سیصد و ده قمری رحلت نمود. وی چهارده سال قبل از قیام مشروطیت قیام كرد و یك نهضت اسلامی در دولتهای اسلامی بپا كرد در آن تاریخ این مرد بزرگ خوانده می شود. دیده می شود یك فردی واقعا غریب بوده و درد ملتهای مسلمان را احساس می كرده حتی خود ملت خودش (ایران) هم به او دهان كجی می كردند، او را مورد تمسخر قرار می دادند و او را مورد حمایت قرار نمی دادند. اگر نامه های ایشان را كه برای آیت ا میرزای شیرازی و نوشته است بخوانیم عظمت او را بیشتر درك خواهیم كرد. الآن كشورهاس اسلامس به او افتخار می كنند حتی در مورد ملیت و جای تولدش بین بعضی دول اختلاف است و او را از آن خود می دانند؛ ایران و افغان او را از خود می دانند، تركها می گویند چون در كشور ما فوت نموده از آن ماست، مصریها افتخار می كنند كه سید جمال به كشور ما آمد و قدر و منزلت او را می دانستم و علمایی مانند شیخ محمد عبده به او گرایش یافتند ولی متاسفانه در زمان خودش طرد شده و حتی از كشور خودش ایران با چه وضع نكبت باری تبعید شد و مانند جد بزرگوارش امام سجاد (ع) پاهایش را به شكم قاطر بستند و در هوای سرد زمستان از طریق كرمانشاه از مرز خارجش كردند، یكنفر از مردم ایران هم از سید جمال دفاع نكرد. نمونه بهتر و بارزتر وجود مقدس حضرت امیرالمومنین علی (ع) است آن هم از زبان مقدس و مبارك خودشان در نهج البلاغه ، ایشان در فاصله ضربت خوردن تا شهادت یعنی در فاصله چهل و چهار یا چهل و پنج ساعت آخر زندگیشان فرموده اند(خطبه صد و چهل و هفتم): غدا ترون ایامی و یكشف لكم عن سرائری ؛ فردا مرا خواهید شناخت و اسرار من برای شما كشف خواهد شد. این مطلب با عظمت را حتی مسیحیان، مخصوصاً دانشمندان معروفشان بیان كرده اند مانند جبران خلیل جبران، میكائیل نعیمه، جرج جرداق مسیحی.
آنها با اینكه مسیحی هستند از شیفتگان واقعی مولا می باشند. جبران خلیل جبران می گوید: من نمی دانم چه راز و سری است كه افرادی پیش از زمان خودشان به دنیا آمده اند مولا علی(ع) از همان افرادی است كه آن مردم جاهل قدر و منزلتش را ندانستند، علی(ع) برای زمان خودش خیلی زیاد بود و كلاً در هر زمان علی (ع) برای زمان خودش خیلی زیاد است. ببینید جبران خلیل جبران مقام م
ولا را چقدر زیاد و خوب بیان نموده است. حقیقت را بهتر است از زبان خود حضرت بشنویم سلونی قبل ان تفقدونی كه خودش بحث مفصلی دارد ولی آن مرد جاهل اشعث بن قیس كه دشمن قسم خورده اهل بیت عصمت و طهارت بود گفت: یا علی، در سر من چقدر تار مو وجود دارد؟ مولا می فرمایند.... فقط بدان فرزندت قاتل فرزندم در كربلا می شود.... نهضت امام مانند بسیاری از حوادث جهانی آنچنان كه باید شناخته شود، هنوز شناخته نشده است الآن شاید كمی فهمیده شود كه یزید چه كسی بود؟ ولی نود و نه درصد مردم آن برهه از زمان نفهم بودند وقتی متوجه شدند كه امام به شهادت رسیده بود. سپس تكان خوردند و قیام توابین، مختار، قیام عبدالله بن حنظله (غسیل الملائكه ) شروع شد.


در زمان امام حسین(ع) مثلاً می خواهند خلیفه به ظاهر مسلمین را ببینند چه خواهند دید؟ افراد مسن تر كه پیامبر (ص) را دیده، زمان علی(ع) را درك كرده اند و سادگی و فروتنی آنها را دیده بودند، حالا در مركز دنیای اسلام آن زمان یعنی شام
جوانی را می دیدند كه سی و سه سال سن دارد؛ جوانی بسیار قد بلند و خوش سیما و شاعر كه خیلی هم زیبا شعر می گفت ولی اشعارش در وصف می، معشوقه، سگ و میمونش بود و اگر می خواستند او را ببینند باید هفت درب را طی می كردند تا به جایگاه او برسند، دربانان وی را تفتیش می كردند و بعد شخصی را می دیدند كه در یك محیط مجلل روی تخت طلا نشسته است و اطراف او ترسیم هایی را با پایه های طلا و نقره كار گذاشته اند و روی آن شعرا، اعیان و اشراف نشسته اند بالادست میهمانان یك میمون را پهلوی خلیفه می بینند كه لباسهایی فاخر و طلاكوب تنش كرده اند. حال چنین شخصی می گوید من خلیفه پیامبرم و او می خواهد مجری دستورات الهی باشد، نماز جمعه هم می خواند، به جای امام جماعت هم می ایستد، مردم را هم موعظه می كند و برای همین امام حسین(ع) برای نهی از منكر قیام می كند. در آن زمان وسائل ارتباطات جمعی نبود و مردم مدینه نمی دانستند در شام چه می گذرد؟ چون رفت و آمد خیلی كم بود و افرادی هم كه از مدینه به شام می رفتند از دستگاه یزید اطلاعاتی نداشتند، بعد از قضیه امام حسین (ع) مردم مدینه تعجب نمودند كه عجب، امام را كشتند؟ هیئتی را به سرپرستی عبدالله بن حنظله برای تحقیق به شام می فرستند، پس از بازگشت به مردم می گوید همین قدر در یك جمله به شما بگویم كه ما مدتی كه آنجا بودیم، دائم می گفتیم: خدا نكند از آسمان سنگ ببارد و ما به این شكل هلاك  شویم. عبدالله بن حنظله میگفت: ما از نزد كسی می آئیم كه علناً شرابخواری می كرد و كارش سگ بازی و میمون بازی بود. او زنا می كرد حتی با محارم خویش.


سپس عبدالله بن حنظله كه هشت فرزند داشت به مردم مدینه گفت: قیام كنید یا نكنید من قیام خواهم كرد ولو با این هشت فرزندم. او قیام كرد و همگی آنها به شهادت رسیدند.


قیام حضرت ندائی بود در میان سكوت در ظلمت، در شرایطی كه خفقان كاملاً حكمفرما بود، مردم قدرت حرف زدن نداشتند، سكوت مطلق و ناامیدی كامل حكمفرما بود، امام قیام نمود و سكوت را شكاند.



موضوعات مرتبط : فلسفه و نتایج عاشورا ,
برچسب ها: امام حسین ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:47 ب.ظ
تاریخ ارسال : پنجشنبه 19 بهمن 1391 08:30 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
ماه و آب

مشک برداشت که سیراب کند دریا را

رفت تا تشنگی اش آب کند دریا را

آب روشن شد وعکس قمر افتاد درآب
ماه می خواست که مهتاب کند دریا را

تشنه می خواست ببیند لب اورا دریا
پس ننوشید که سیراب کند دریا را

کوفه شد علقمه،شق القمری دیگر دید
ماه افتاد که محراب کند دریا را

تا خجالت بکشد سرخ شود چهره ی آب
زخم می خورد که خوناب کند دریا را

ناگهان موج برآمد که رسید اقیانوس
تا درآغوش خودش خواب کند دریا را

آب مهریه ی گل بود و الا خورشید
در توان داشت که مرداب کند دریا را

کاش روی دل خشکیده ی ما آن ساقی
عکسی از چشم خودش قاب کند دریا را

روی دست تو ندیده ست کسی دریا دل
چون خدا خواست که نایاب کند دریا را


حمیدرضا برقعی



موضوعات مرتبط : اشعار عاشورایی ,
برچسب ها: تشنه , ماه , اب ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:42 ب.ظ
تاریخ ارسال : چهارشنبه 18 بهمن 1391 04:04 ب.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
حضرت علی اصغر علیه السلام

مثل دست های کوچک


کودکی صدای کوچکش

مانده بود و نای کوچکش

خاک کربلا همیشه ماند

تشنه صدای کوچکش

حرف های او بزرگ بود

مثل دست های کوچکش

داشت غربتی همیشگی

چشم آشنای کوچکش

توی ذهن کربلا هنوز

مانده رد پای کوچکش

ناخدای قلب های ماست

قلب با خدای کوچکش

 

یحیی علوی فرد



موضوعات مرتبط : اشعار عاشورایی ,
برچسب ها: دست.گلو.خون ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:41 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 16 بهمن 1391 07:36 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
زیباترین وصال
من عمق فاجعه ای را از دیدگان ناتوانم عبور خواهم داد. آن لحظه ای را که پیکاری سخت بود و طاقت فرسا بین شهامت و شجاعت با نیرنگ و زبونی...عمق تلخ ترین دیدارها و زیباترین وصال با خورشید. من ریگزار را در مشت ناتوانم هدیه ای کردم به زخم ها و خون های یاس سپید. سپیدی که رنگ باخت و چونان خورشیدی به خون نشسته ارغوانی تر.

برای دیدن اندازه اصلی عکس لطفا بر روی آن کلیک کنید.یاد ضجه های زینب و رقیه خاتون. غبار زمین را به فغان درآورد. و انسان که علی اصغر میان آسمان و زمین با نای بریده، با تیغ، از فرض تا عرش عروج کرد...دیدگانی از خاک پر شده را امشب به میهمانی علقمه خواهم برد تا زبان و لبهای خشکیده ام را غسل نورانیت و حزن دهم.

دستهایم بر خاکِ قتلگاه حسین تیمم کرد و گونه های خشکی که با اشکهای طفلان مسلم نمناک می گردد. امشب غریانه ترین مویه هایم را بر دامن سیاه شب خواهم ریخت و شمع های که آب می شوند ذره ذره، قطره قطره. بر تکیه گاهی از شفاعت، امشب قصد قربت کرده ام آقا!

قصد وصال به خاک پایت، امشب تک تک ستارگان و ابرها را در تسخیر مظلوم ترین نگاهت درآورده ام تا با تو هم نوا، در نینوا، لبیک گویند. سردترین دستهای بی پناهی ام در گرم ترین نگاه آسمانی ات ذوب می شوند و بالهایی که عباس علمدار را بر طاق نیلگون بهشت به پرواز درآورند تا اشک حسرت را بر دیدگان پلید خولی وشان بیاورد. قصد غریبی از دیار غربت به مقصد نور و شفاعت و عشق. واژه هایی که خامه ام را می لرزاند تا بخواهد از رادمردی و آن خونین روز بر خطوط دفترهایم نقشی بر جا گذارد.

از غریب ترین زمین تو را فریاد می زنم تا تمام دشنه های پلیدی، غلاف گردد، از دیاری که می دانم سرزمین کرب و بلاست، حزن و بلا و اندوه. امشب تنهاتر از همیشه رخت عزا بر تن مرغکان عشق می پوشم و تا سپید دم از درد بی کسی هایت روایتی می خوانم به بلندای تاریخ...

السلام علیک یا ثارالله

برچسب ها: حسینه دل. ,
دنبالک ها: شبیر(ع) ,
آخرین ویرایش: یکشنبه 13 اسفند 1391 10:47 ق.ظ
تاریخ ارسال : جمعه 13 بهمن 1391 12:21 ب.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
کربلایی نشدم...
  دل نگاره هایی از حسرت جاماندن از زیارت اربعین ارباب...

دود این شهر مرا از نفس انداخته است

به هوای حرم کرب و بلا محتاجم...

خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد

آرزومند نگاری به نگاری برسد...

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندارم

تو می روی به سلامت سلام ما برسانی...

دم از عذاب مزن روز محشر کبری

همین نیامدن کربلایمان کافی ست...



موضوعات مرتبط : اشعار عاشورایی ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:38 ب.ظ
تاریخ ارسال : شنبه 7 بهمن 1391 09:09 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
دشت خون افشان
چرا این دشت خون افشان چنین است

سمائش خشمگین خاکش حزین است

چرا ماهش فرو افتاده بر دشت

چرا شمسش مماس بر زمین است

نه آن ماه فرو افتاده بر دشت

گمانم زاده ی ام البنین است

نه آن شمس مماس بر زمینش

غلط گفتم سر سلطان دین است

ببین آن چشمه ی پر خون  مواج

گلوی اصغرش یا یاسمین است

رقیه می دود گریان و نالان

تنش پر خون لباسش آتشین است

پیمبر خفته آنجا یا که اکبر

که صحرا از وجودش عنبرین است

مگر اینجا خدا، ملک برین است

عجب پر نقش و پر رنگ و نگین است


رضا وفایی نژاد



موضوعات مرتبط : اشعار عاشورایی ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:37 ب.ظ
تاریخ ارسال : پنجشنبه 5 بهمن 1391 11:26 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
مداحی و نقش آن در مکتب حسینی

مداحان اهل بیت،كه با ذكر مصیبت و ذكر فضایل خاندان وحى، مجالس حسینى راگرم و اشك عاشقانه شیعیان آل الله را جارى مى‏سازند،از عوامل مهم بقاء فرهنگ‏عاشورایند.

مداح،در اصطلاح شیعى،به كسانى گفته مى‏شود كه در ایام ولادتها وشهادتهاى ائمه‏«ع‏»در مجالس جشن و عزا به خواندن اشعارى در فضایل و مناقب محمد وآل محمد،یا در مظلومیت آنان مى‏پردازند.ولى اغلب،به مرثیه خوانان حسینى گفته‏مى‏شود كه با خواندن شعر مرثیه و ذكر مصیبت،اهل مجلس را مى‏گریانند.

 

«مداح: روضه‏خوانى كه ایستاده در پیش منبر به

ادامه مطلب



موضوعات مرتبط : عزاداری و آداب آن ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 03:36 ب.ظ
تاریخ ارسال : شنبه 30 دی 1391 08:00 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
  • موضوعات CATEGORIES2

  • برچسبها TAGS