تبلیغات
سیدالشهداء علیه السلام
بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا
عاشورا از نگاه قرآن

سوره ی مبارکه الاعراف:آیه 46

 

وَبَیْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ یَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِیمَاهُمْ وَنَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَیْكُمْ لَمْ یَدْخُلُوهَا وَهُمْ یَطْمَعُونَ(46)

 

و در میان آن دو ( بهشتیان و دوزخیان)، حجابى است و بر «اعراف‏» مردانى هستند كه هر یك از آن دو را از چهره‏شان مى‏شناسند و به بهشتیان صدا مى‏زنند كه: «درود بر شما باد!» اما داخل بهشت نمى‏شوند، در حالى كه امید آن را دارند. (46)

 

از امام صادق علیه السلام درباره قول خدای عزوجل: « و بینهما حجابُ و علی الاعراف رجال یعرفون کلاً بسیماهم » سؤال شد. حضرت فرمودند:
« بینهما حجاب » دیواری است بین بهشت و جهنم که محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و خدیجه علیهم السلام بر آن ایستاده اند، و ندا می کنند: دوستان ما کجایند؟ شیعیان ما کجایند؟ در این هنگام دوستان و شیعیان به سوی آنها روی می آورند،
و آنان دوستان و شیعیان را به اسم خود و پدرانشان می شناسند و این همان قول خداست که فرمود: « یعرفون کلاً بسیماهم » پس دست دوستان و شیعیانشان را می گیرند و از صراط عبور می دهند و آنها را وارد بهشت می کنند.
در روایتی دیگر آمده است که دوستانشان را به سفیدی صورتشان و دشمنانشان رابه سیاهی چهره می شناسند.
و در میان بهشتیان و دوزخیان حجابی است و بر اعراف مردانی هستند که هر یک از بهشتیان و دوزخیان را از چهرشان می شناسند « سوره اعراف، آیه 46 »


منابع

 بحار الانوار، ج 24، ص 255، حدیث 18 و 19 - کنز جوامع الفوائد، ص 89.



موضوعات مرتبط : عاشورا از نگاه قرآن ,
برچسب ها: سیدالشهدا علیه السلام , عاشورا از نگاه قرآن , سوره ی مبارکه الاعراف:آیه 46 ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 06:31 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 30 اردیبهشت 1392 10:08 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
عاشورا از نگاه قرآن

سوره ی مبارکه غافر : آیه 7

 

                                                                                                                                                                                    الَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَیُؤْمِنُونَ بِهِ وَیَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَیْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِینَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِیلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ(7)

 

فرشتگانى كه حاملان عرشند و آنها كه گرداگرد آن (طواف مى‏كنند) تسبیح و حمد پروردگارشان را مى‏گویند و به او ایمان دارند و براى مؤمنان استغفار مى‏كنند (و مى گویند:) پروردگارا! رحمت و علم تو همه چیز را فراگرفته است پس كسانى راكه توبه كرده و راه تو را پیروى مى‏كنند بیامرز، و آنان را از عذاب دوزخ نگاه دار (7)

 

در روایتی از امام باقر علیه السلام درباره قول خدای تعالی: « والذین یحملون العرش و من حوله. . . » آمده است که مقصود محمد و علی و حسن و حسین و ابراهیم و اسماعیل و موسی و عیسی صلوات الله علیهم اجمعین هستند؛ یعنی کسانی که حمل کننده عرش « علم خدا » هستند که رسول خدا و اوصیای اویند و کسانی که اطراف عرش هستند یعنی ملائکه خداوند را ستایش می کنند و . . .
در روایتی دیگر آمده است: اما عرش خدا که همان علم اوست چهار تن از اولین و چهار تن از آخرین آن را حمل می کنند. چهار تن اول عبارتند از: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی علیهم السلام و اما چهار تن آخر: محمد و علی و حسن و حسین علیهم السلام هستند.

منابع

 بحارالانوار، ج 24، ص 90، حدیث 5 و 8 و 11 - کنز جوامع الفوائد، ص 351

 



موضوعات مرتبط : عاشورا از نگاه قرآن ,
برچسب ها: عاشورا از نگاه قرآن , سوره ی مبارکه غافر : آیه 7 ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 06:30 ب.ظ
تاریخ ارسال : سه شنبه 24 اردیبهشت 1392 08:00 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
فضیلت كربلا بر مكه


                                       بسم الله الرحمن الرحیم

امام صادق علیه السلام فرمودند:

مكه سخن گفت به كرامت هاى خداوند تفاخر نمود و گفت : كیست مانند من و حال آنكه خانه خدا روى من بنا شده و مردم از اطراف به جانب من مى آیند، چون مكّه تفاخر نمود وحى شد، كه اى مكّه بجاى خود باش ، نیست فضل خانه كه سبب فضل تو است در جنب فضل كربلا، مگر به مانند سوزنى كه در دریا فرو برند، پس چه اندازه آب از دریا برمیدارد،
و اگر خاك كربلا نبود تو را فضیلت نمیدادم ، و اگر آن شخص (امام حسین علیه السلام ) كه در آنجا مدفون است نبود نه تو را و نه خانه را خلق مى كردم پس بجاى خود باش و تواضع و خشوع نما، و تكبّر مكن بر كربلا و الّا تو را به جهنّم خواهم انداخت . (1)

 

متن عربی این حدیث :عن الصّادق علیه السلام انّ ارض الكعبة قال مَن مِثلى و قد بنى بیت اللّه على ظهرى یاتینى النّاس من كل فجّ عمیق و جعلت حرم اللّه و امنه ، فاوحى اللّه الیها كفّى و قرّى ما فضل ما فضّلت به فیها اعطیت ارض كربلا الّا بمنزلة الّا برّة غمت فى البحر فحملت من مأ البحر و لولا تربة الحسین علیه السلام ما فضّلتك و لولا ما ضمّنة كربلا لما خلقتك و لا خلقت الذّى افتخرت به فقرىّ و استقرّى و كونى دنیا متواضعا ذلیلا مهیمنا غیر مستنكف و لا مستكبر لارض كربلا والّا مسخنده و هویت بك فى نار جهنّم .


  

و قال على بن الحسین علیه السلام اتّخذ اللّه ارض كربلا حرما قبل ان یتّخذ مكّة حرما باربعة عشرین الف عام و انّها تزهر لاهل الجنّة كالكوكب الدّرى (2)

امام سجّاد علیه السلام فرمودند:

خداوند زمین كربلا را حرم قرار داد 24 هزار سال قبل از آنكه مكّه را حرم قرار دهد، و آن زمین میدرخشد براى مردم بهشت مانند ستاره درخشان .
و عن ابى جعفر علیه السلام قال خلق اللّه كربلا قبل ان یخلق الكعبة باربعة عشرین الف عامٍ و قدّسها و بارك علیها فما زالت قبل ان یخلق اللّه الخلق مقدّسة و مباركة و لاتزال كذلك و جعلها اللّه افضل الارض فى الجنّة .
و امام باقر علیه السلام مى فرماید: خداوند كربلا را خلق كرد 24 هزار سال قبل از آنكه كعبه را خلق نماید و آن زمین را مقدس نمود و بركت داد و قبل از آن خلق ننموده بود مقدّسى و مباركى مانند آن زمین و خداوند زمین كربلا را در بهشت افضل زمینها قرار داده است .(3)


پی نوشتها :
1- خصائص الحسینیه ص 327.
2- بحار الانوار ج 10 - تحفة الزّائر
3- كشكول النور ج 1 ص 14



موضوعات مرتبط : برکات زیارت و تربت کربلا ,
برچسب ها: کربلا , عاشورا , مکه ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 22 مرداد 1392 06:41 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 16 اردیبهشت 1392 10:32 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
تبریک ولادت حضرت فاطمه زهرا اطهر سلام الله علیها

بسم الله الرحمن الرحیم


سالروز میلاد خجسته فاطمه زهرا سلام الله علیها سرور بانوان جهان، عطای خداوند سبحان، کوثر
قرآن، همتای امیر مومنان و الگوی بی بدیل تمام جهانیان بر همه شیعیان و مخصوصاً آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه مبارک باد . . .

بر آینه ی جمال داور صلوات / بر آبروی آل پیمبر صلوات

بر فاطمه ای که شد به شأنش نازل / از سوی خدا سوره کوثر صلوات



یاس سپـید پیمبـر فاطـمه جان          بهشـت امیـد حیـدر فاطمه جان
آیه ی تطهیر و نوری فاطمه جان     سوره ی یاسین و کوثر فاطمه جان
به هـوای عطر یاس تربت        پر می زنه دل برا زیارت
برای هدیه به پات می ریزیم      دلامونو تو شب ولادت
یا زهرا مادر عالم ، یا زهرا سوره مریم


******

قبله ی حاجات عالم فاطمه جان     صبح مناجات عالم فاطمه جان
مادر سادات عالم فاطمه جان          رمز فتوحات عالم فاطمه جان
رشتـه های چـادر تو مادر        حبل المتیـن امید شیـعه
خدا می‌دونه غمی نداریم   آخه تو محشر تویی شفیعه
یا زهرا مادر عالم ، یا زهرا سوره مریم

******

فرشته ی مهر و رحمت فاطمه جان    ملیکه ی اهل جنت فاطمه جان
مادر اهل دو عالم فاطمه جان         شفیعه ی کل خلقت فاطمه جان
تجلی نور کـبریایی         کرامت صبح هل اتایی
دار و ندار حضرت حیدر     مادر خورشید کربلایی
یا زهرا مادر عالم ، یا زهرا سوره مریم


http://www.maddahi.com/wp-content/uploads/2012/05/2011052209331231_05.jpg


امروز عالمی ز تجلی منور است
میلاد با سعادت زهرای اطهر است
مولود پاکی آمده از غیب در شهود
کز او وجود عالم و آدم سراسر است
از ره رسیده موکب بانوی بانوان
کائینه تمام نمای پیمبر است
نور خدا ز فرش نتق میکشد بعرش
روشن بروی فاطمه چشم پیمبر است
در وصف او گر ام ابیها شنیده ‏ای
این خود یک از فضائل آن پاک گوهر است
هر مادر آورد پسر از اوست مفتخر
بالنده مانده گیتی از این نیک دختر است
احمد وجود پاک او را روح خویش خواند
با آنکه خود به مرتبه روح مصور است
در حیرتم چه مدح سرایم به حضرتی
کو را مدیحه خوان ز شرف ذات داور است
تنها نه دختر است رسول خدای را
کز رتبه بر ولی خدا نیز همسر است
هستند گوشواره دو دلبند تو به عرش
بی شک دل تو عرش خداوند اکبر است
حاکی است از وقایع ما کان و ما یکون
متن صحیفه‏ اش که به قرآن برابر است
ربط رسالت است و ولایت جناب تو
بل این دو را وجود تو معنا و مصدر است
او هست عصمت و الله چندان شگفت نیست
کز چشم خلق تربت پاکش مستّر است
بر آستان توست ز جان منجلی صغیر
عمریست چشم و روی نیازش بر این در است





فاطمه یعنی شرف،یعنی حجاب, فاطمه فخر زنان، روز حساب

فاطمه یعنی رضای کردگار

شاهکار  خلقت  پروردگار


یا فاطمه الزهراء اشفعی لنا فی الجنه



برچسب ها: ولادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها , سیدالشهدا علیه السلام ,
آخرین ویرایش: سه شنبه 10 اردیبهشت 1392 10:59 ق.ظ
تاریخ ارسال : سه شنبه 10 اردیبهشت 1392 12:39 ب.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
10 ویژگی امام حسین (علیه السلام) از زبان ولی عصر‌(عج)
بسم الله الرحمن الرحیم


مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب گرانسنگ «نفس المهموم» عباراتی از زیارتنامه سیدالشهدا(علیه السلام) می‌آورد که در انتساب آن به حضرت مهدی(عج) تردید ندارد؛ در این زیارتنامه 10 ویژگی برای امام حسین(علیه السلام) بیان شده است.



امام حسین

برای شناخت ماهیت وجودی هر شخصی، باید به نزدیک‌ترین کسان او رجوع کرد و با شنیدن گفته‌هایی که در آن تنها صدق گفتار مشاهده می‌شود، می‌توان افراد شناخت. بر همین اساس، پناه بردن به کلام معصومین(علیهم السلام) بهترین مرجع و منبع برای شناخت امامان معصوم(علیهم السلام) است.

امام حسین (علیه السلام) نیز به دلیل اثرگذاری خاصی که در مکتب شیعه دارد، و چگونگی زندگی، قیام و شهادتی که داشت، بسیار مورد سؤال امامان بعد از خود قرار گرفت تا شناخت شیعیان از امام سوم خود، بیشتر شود و هر یک از اولاد معصوم ایشان نیز به دنبال ارائه بهترین توصیف در باره شخصیت نورانی سیدالشهدا(علیه السلام) بودند. در این نوشتار به صورت خلاصه، اظهارات حضرت ولی عصر(عج) در باره جد شهیدشان برای بازشناسی شخصیت امام حسین (علیه السلام) ارائه شود.

از بهترین توصیفاتی که راجع به حضرت امام حسین (علیه السلام) شده، زیارتنامه‌ای است منسوب به حضرت ولی عصر(عج). مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب گرانسنگ خود «نفس المهموم» عباراتی از این زیارت را بدون هیچ تردیدی به حضرت مهدی(عج) نسبت می‌دهد،

آنجا که امام مهدی(عج) می فرماید:

«کُنتُ لِلرَّسُولِ وّلَداً و لِلقُرآن سَنَداً وَ للاُمَّة عَضُداً وَ فِی الّاعَهة مُجتَهِداً حافِظاَ لِلعَهد وَ المیثاق ناکِباَ عَن سُبُلِ الفُسّاق تَناوه تأوه المَجهُود طَوِیل الرُکُوع وَ السُّجُود زاهِداَ فِی الدُّنیا ژُهدَ الرّاحِل عَنها ناظِراَ بِعَین المُستَوحِشِینَ مِنها»؛              

تو ای حسین! برای رسول خدا فرزند و برای قرآن سند و برای امت بازویی بودی، در طاعت خدا تلاش‌گر و نسبت به عهد و پیمان حافظ و مراقب بودی، از راه فاسقان سر بر می‌تافتی، آه می‌کشیدی، آه آدمی که به رنج و زحمت افتاده، رکوع و سجود تو طولانی بود، زاهد و پارسای در دنیا بودی، زهد و اعراض کسی که از دنیا رخت برکنده است، با دیده وحشت‌زدگان بدان نگاه می‌کردی.

او سند و پشتوانه قرآن بود. قرآن، با اتکا به وجود مقدس امام حسین(علیه السلام)، در جهان استقرار و گسترش یافت و هر آنچه را که قرآن کریم، در قالب الفا1 بیان فرموده در وجود مطهر حسین(علیه السلام) رؤیت و مشاهده می‌شود

حضرت مهدی(عج) در این عبارات، جد بزرگوار خویش را با 10 عنوان توصیف می‌کند:

1. امام حسین(علیه السلام)، فرزند سول خدا (صلی الله علیه وآله) بود، او نواده پیامبر اکرم به شمار می‌رفت، و رسول خدا او را فرزند خویشتن می‌خواند.

2. او سند و پشتوانه قرآن بود. قرآن، با اتکا به وجود مقدس امام حسین(علیه السلام)، در جهان استقرار و گسترش یافت و هر آنچه را که قرآن کریم، در قالب الفاظ بیان فرموده در وجود مطهر حسین(علیه السلام) رؤیت و مشاهده می‌شود.

3. آن حضرت بازوی امت بود، امت اسلامی با وجود حضرت حسین(علیه السلام) دارای بازویی پر توان و قدرتمند بوده و هست و به همین دلیل می‌تواند همه قدرت‌های ضد خدایی را در هم بشکند و نابود سازد.

4. امام حسین(علیه السلام) در راه اطاعت پروردگار، سخت کوش و تلاشگر بود. دعا، نیایش، ابتهال، نماز و مناجات شبانه وی در تاریخ، ضبط شده و خود مایه اعجاب آدمی است.

5. آن بزرگوار نگهدار عهد و میثاق بود. عهد و پیمان با خداوند یا با مردم را هرگز نقض نکرد و ثابت و استوار روی پیمان خویشتن می‌ماند و وفا می‌کرد.

6. او از راه و روش فاسقان و فاجران رویگردان بود. هرگز روی به آنان نیاورد و تمایل به سوی آنان نکرد و چطور ممکن است کسی که فناء‌فی‌الله پیدا کرده به مخالفان فرمان پروردگار روی بیاورد و به آنان تمایل پیدا کند؟!

7. امام حسین (علیه السلام) دردمندانه آه می‌کشید، چون ناله کسی که سخت به رنج و زحمت افتاده و بار سنگینی از غصه و اندوه در دل دارد و در سینه‌اش جراحتی التیام‌ناپذیر است.

سیدالشهداء (علیه السلام) نسبت به دنیا زاهد، بی‌رغبت و بی‌علاقه بود دنیا در نظر مبارک و خدابین آن حضرت، جلوه و جلا و فروغ و بهایی نداشت، چنان از دنیا اعراض کرده بود که گویا به کلی از آن برکنده شده و قدم در سرای ابدی و جهان آخرت گذاشته است

8. رکوع‌ها و سجده‌های طولانی داشت، مدت‌ها در حال رکوع و سجود می‌ماند و ذکر خدا می‌کرد. به نظر می‌رسد که این جمله، رمز شوق عمیق و ریشه‌دار آن بزرگوار به معبود و محبوب حقیقی‌اش خداوند متعال است و چون از خلوت با خدا و انس به ذات لایزال او لذت می‌برد از این رو سجده را ـ که خلوت با خداست ـ طول می‌داده و احساس خستگی نمی‌کرده است.

9. سیدالشهداء (علیه السلام) نسبت به دنیا زاهد، بی‌رغبت و بی‌علاقه بود دنیا در نظر مبارک و خدابین آن حضرت، جلوه و جلا و فروغ و بهایی نداشت، چنان از دنیا اعراض کرده بود که گویا به کلی از آن برکنده شده و قدم در سرای ابدی و جهان آخرت گذاشته است.

10. آنجا که نظر دیگران نظر خریداری و نگاه عاشقانه بود، نظر آن بزرگوار به دنیا نظر انسان وحشت‌زده بود و نگاهش، نگاه دل‌بریدگان از آن، و بالاخره او از دنیا و زرق و برق آن در فرار بود که این چیزها در چشم انسان دریادلی چون امام حسین(علیه السلام) کمترین فروغی ندارد.



منبع :

خبرگزاری فارس

برچسب ها: ویژگی امام حسین علیه السلام , ولی عصر‌(عج) ,
آخرین ویرایش: چهارشنبه 4 اردیبهشت 1392 06:59 ب.ظ
تاریخ ارسال : دوشنبه 2 اردیبهشت 1392 08:30 ق.ظ | نویسنده : خادم سیدالشهداء علیه السلام
  • موضوعات CATEGORIES2

  • برچسبها TAGS